افسردگی ورود

این روزا که هوا خوبه تقریبا همه خوبن!!! راستش در ماه های اول ورود اکثرا همه دچار یک افسردگی و بدبینی ناخواسته میشن که این افسردگی باعث اتفاقای نا خواسته و ندانسته زیادی میشه....

یکی از اصلیترین دلایل به نظرم آب و هواست!!!، معمولا اکثر کشورایی که دانشجوها برای ادامه تحصیل میرن هواش با کشور ما متفاوته و اگر ترم پاییزم تشریف ببرند بعد یک ماه (در ماه اول وقت نفس کشیدن ندارید) بعد از کمی جا افتادن هوا شروع میکنه به سرد شدن (بعضی کشورام که کلا سرده!!!) و بادهای کشنده (این بیشتر آزار دهندست)... پس کم کم تو خونه زندانی میشن... و زندگیشون میشه یک تخت و یک لپتاب!!! حالا اگر خونم گرم نباشه دیگه این روزا خاطره میشه (معمولا سیستم گرمایش و نور اینجا طول میکشه برامون جا بیفته).... خورشیدم که کلا مرخصین این جا! و باران های بی وقفه و کلا هوای غمگین.... با توجه به آزاد شدن وقتتون، بیشتر وقت فکر کردن دارین... حالا تازه یکم تنهایی و دوری از آشنایان اذیتتون میکنه (البته نه همه) و خلاصه این که نمیدونم چرا همه لهن! راستی خدا نکنه مشکل مالی داشته باشین و یا مشکل های تنشزا... تو این آب و هوا همچنین کم کم حس مثبت اولیه (با تکراری شدن بعضی چیزا) تبدیل به حس بدبینی میشه و ایراد گرفتن شروع میشه مخصوصا اگر با دید مثبت آمده باشین (کلی میشه برای این داستان گفت) یا توقعتون از آدما بالا باشه (مشکل خیلی از ما)... مورد دیگم شهر یا روستای محل زندگیست که اگر متفاوت با شهر محل زندگی جدیدتون باشه کلا مشکل ساز میشه... فرض کنید از تهران اومدین به یک شهر ده هزار نفری!!!همچی آرومه! مترو نیست! ترافیک نیست! همه چی آرومه...! راستش اولش قشنگه ولی بعد از مدتی له میشین!!!! بعضی جاها فقط برای سفر خوبه نه برای چند سال زندگی!!! عامل دیگم اینه که این جا یه دوستم ندارین و طول میکشه یه دوست واقعی پیدا کنید... بعدم تا با آدم خارجیا کنار بیاین و اخلاقشون را بفهمین طول میکشه (امیدوارم در مورد این بعدا بنویسم) مثلا شمال اروپا آدماش سردن (حتی آدمای شمال و جنوب ایتالیا کلی فرق دارند)  ولی خوب جنوبیا خیلی بهترن در ضمن کشورای اینترنشنال شرایط بهتره... یا مورد دیگه این که با زبان اون کشور اوایلش مشکل دارین تا بتونید با آدما ارتباط برقرار کنید در کشوری که زبان اصلیشون انگلیسی نیست مشکل بیشتره حتی اگه انگلیسیم باشه طول میکشه تا خجالتتون بریزه و بفهمین خارجیا بهتر و بالاتر از شما نیستن!!!!!!!! مورد آخرم این که کمی طول میکشه جوی که گرفتتمون فروکش کنه و به یک انسان عادی تبدیل شم... به هر حال این مواردی که هست و به نظرم ترم اول را مقاومت کنید شرایط با بهتر شدن هوا بهتر میشه و شاید بشه گفت عادی میشه....

این مواردی که اشاره کوتاهی کردم میتونم براشون ساعت ها مطلب بنویسم ولی خوب متاسفانه وقت آن چنانی ندارم که با جزییات بگم. در ضمن راه حلیم برای جلوگیریش ندارم، فقط باید تجربه کنید هر چند قبل از وقوع بدونید مشکلات چیه تحملش خیلی راحتتره (و همچنین غلبه)....

*مطلب زیاده برای نوشتن ولی وقت نمیشه متاسفانه... حالا امیدوارم تابستون بتونم بیشتر وقت بذارم.. به هر حال ببخشید دیگه....

دو سال گذشت...

دو سال گذشت! به همین راحتی.... الان دیگه ایران نیستم و دارم مثلا تجربه های جدیدی کسب می کنم :)  البته اون هدف بالای وبلاگ را فراموش کردم ولی هنوز همان مورچه ای هستم به نام زی .... البته خوشبختانه هنوز دارم یاد میگیرم و صفتای بد خودم را کم می کنم....

یکی از هدفای نوشتن وبلاگ این بود که تغییرات فکری، رفتاریم را تو این مدت ثبت کنم که کمی به این هدف رسیدم خوشبختانه و به نظرم برام خیلی مفید بود، خداروشکر.... اطلاعاتی که هم اینجا دادم به نظرم کاملترین در دنیا اینترنت هستن که امیدوارم واقعا مفید باشه و به دست کسایی که باید برسه، برسه... این روزا کمتر مینویسم... البته همیشه سر میزنم ولی یکم نوشتن سخته..... این متنم دارم با تاخیر مینویسم و یه جورایی فقط دارم مینویسم که نوشته باشم.....

خلاصه این که خدارو شکر راضیم اینجام و شاید بهترین نقطه دنیاست برای من ولی از خودم ناراضی چون از امکانات درست استفاده نمیکنم.....

کارت اقامت ایتالیا

تا جایی که یادم میاد روند دریافت کارت اقامت Permesso di soggiorno (شیوه جدید: بصورت الکترونیکی) به این صورت هست (دانشجویی البته) که باید برای هر مرحله وقت بگیرید (البته مثلا:) ). اولین کاری که میکنید (برای آسان شدن کارها) به اینترنشنال دسک مراجعه می کنید و اونا راهنماییتون می کنند و برای پر کردن فرم ها و گرفتن بیمه براتون وقت می گیرند (بستگی به دانشگاه داره مثلا بعضیا فقط مراحل را میل می کنند) در مجموع اگر جایی بود که کمکتون که هیچی (تمام مراحل و مدارک به ترتیب در تصویر زیر نوشته شده) وگرنه با مدارک زیر به پست بانک مراجعه می کنید (معمولا یک کارمند پیدا میشه انگلیسی بلد باشه و کمکتون کنه).

- تصویر زیر نحوه پر کردن فیش در پست بانک (هم پست هم بانک) برای بیمه (قبل از رفتن به ملاقات برای تکمیل مدارک و یا رفتن به پست بانک جهت ارسال کلیه مدارک باید رسید پرداخت پول بیمه را با خود ببرید).
- کارت اقامت از زمان صدور بیمه تا مدت انقضای آن صادر می شود.
- اگر از ایران بیمه دارید یا بیمه یک ساله سفر دارید، می توانید آن را ارایه دهید. فقط توجه کنید بیمه سفر درسته که مورد قبول هست ولی اعتبارش بصورت مداوم یک ساله نیست و تقریبا هر صد روز باید از محدوده شنگن خارج بشین تا اعتبار تمدید شه و اگر اتفاقی افتاد بیمه پول بده)

- بیمه گرفتن روند ویژه ای نداره... فقط باید برین بانک و پول را واریز کنید...البته این معمولیترین بیمه ایست که میتونید بگیرید.

- تمبری که باید از مغازه های تاباکی قبل از رفتن به پست بانک تهیه کنید (جهت ارسال نهایی مدارک).

وقتی مدارک را به پست تحویل میدید یک رسید بهتون میدهند که تا آماده شدن کارت اقامت در حکم مدرک اقامتتون هست و در صورت درخواست پلیس باید ارایه بدهید (ادامه مراحل در تصویر زیر).

- تصاویر رسید بانکی و وقت ملاقات تحویل مدارک به پلیس بعد از پست مدارک در پست بانک

- با رسید تمدید کارت اقامت میتوان به ایران سفر کرد و فقط به ایتالیا برگشت. پلیس های فرودگاه خودشون در جریان روند هستند.

بعد از این با توجه به وقت داده شده به اداره پلیس مراجعه می کنید و مراحل اداری را جلو می برید (مدارک مورد نیاز این روز در تصویر بالا). بعد از اون باید معمولا برای انگشت نگاری الکترونیکی به یک محل دیگر تشریف ببرین (در مرتبه اول اقدام). در نهایت هم باید در سایت با توجه به بارکد رسیدتون اماده شدن کارت اقامتتون را بررسی کنید.

بعد از این وقتی از طریق سایت فهمیدید کارتتون حاضر شده بعد از گرفتن وقت از طریق سایت به اداره مجدد مراجعه می کنید و مراحل اداری را انجام و کارت اقامتتون را دریافت می کنید. یادتونم باشه آماده شدن کارت هیچ قانون خاصی نداره و اصلا نمیشه تخمین زد کی آماده میشه پس اگر کمی طول کشید نگران نباشید (از آغاز تا انتها حدودا 2 ماه)...

در انتها این جا ایتالیاست!!! درسته که باید وقت بگیرین ولی زیاد واقعی نیست.... اگر کاری پیش اومد و یا تاریخ را فراموش کردین اصلا نگران نباشید....

*** تصاویر از اینترنت

امروز سیزده فروردین

امروز سیزده فروردین!!! همه دارند به هم تبریک میگن!!! واسه چی معلوم نیست؟!؟! نمیدونم چی بگم ولی هنوز وقتی اتفاقی نیفتاده دلیلش را نمی فهمم؟!؟! از همه بدتر لحن خوش بین ها داره به تهدید طرف مقابل میل می کنه (طرفی که قرار بود دوست بشه)!!! دلیلش چیه نمیدونم! خوشحال کردن مردم برای یک کاغذ! اونم با برداشت های مختلف هر طرف! دلیلش چیه واقعا نمیدونم؟... شاید تازه فهمیدن بعضی چیزها عملی نیست و بهتره مردم فعلا با یک کاغذ سرگرم باشند... تا بعد هم خدا بزرگه... (بی شک خدا بزرگ است، البته خدای واحد)

وسایل مورد نیاز برای سفر به خارج از کشور

راستش این سوالی هست که همه مسافرین باهاش روبرو میشن (بحث این جا سفر دانشجویی است)، با خودم چی ببرم!!! و هر دفعه این سوال تو ذهن شکل میگیره و بعد از سفر به کل فراموش میشه (استرس های الکی) حالا من این لیستای اینترنتی را این جا مرتب کردم و این جا میذارم امیدوارم به کارتون بیاد. فقط یادتون باشه تو این روزا همه چی با هر قیمتی پیدا میشه فقط بیشتر کمی به فکر روزای اولتون باشید که با جایی و کسی آشنایی ندارید و همچنین چیزهای خیلی خاص... نکته کلیم اینه که همه چی در خارج است ولی با قیمت گرانتر!!!! پس به هر قیمتی بارکشی نکنید، همچنین یک واقعیتی هست آدما فقط تو ماه های اول به این چیزا فکر می کنند بعد تو روزمرگی میفتن و دیگه به این چیزا فکر نمی کنند و همه چیز را می خرند..... (صفحه گمرکم بخونید بد نیست) مجدد تاکید می کنم بیشتر به فکر هفته های اول که با آدما و فروشگاه ها آشنا نیستید باشید و کمی کنسرو و خوردنی همراتون باشه....

* باز هم خودتون بهتر میدونید ولی یک لیست بیش از حد کامل جهت چک لیست (به نظرم خیلیاش اضافست)

لوازم سفر: چمدان (تاکید میشه بهترین نوع را خریداری کنید فکر نکنید فقط برای یک دفعه است، اول این که اون روزای اول اذیت میشید اگر چمدونتون خوب نباشه همچنین بارها مجبور میشید از چمدونتون استفاده کنید حالا فقط کافیه چرخ چمدون بشکنه...دیگه بیچاره میشید هر دفعه)، کوله پشتی خوب و جادار که هم به درد سفر بخوره هم دانشگاه، عکس پرسنلی 4*3 (به مقدار فراوان) و 4*6، کتاب های مورد نیاز مذهبی و درسی (به نظرم درسی را بیخیال شید)، اصل و کپی مدارک مهم (چند سری کپی داشته باشید تا کارهای اولیه راه بیفته)

لوازم زندگی: پتوی سفری، ملحفه سفری، رو بالشتی، ساک دستی پارچه ای، قبله نما

لوازم تحریر: خودکار (در رنگ های مختلف)، مداد، پاک کن، مداد تراش، قیچی (هم در زندگی هم آشپزی استفاده میشه)، منگنه، پوشه و فولدر پلاستیکی، انواع کاغذ، دفترچه، لاک غلط گیر، اتود، ماژیک، جامدادی، چسب ماتیکی، چسب نواری، کاغذ برچسب
* خیلی از این لوازم شاید فقط یه بار استفاده میشن
*زیاد خودکار و کاغذ نخرین، شاید این جا کمی گرونتر باشه ولی ارزش نداره بعدم میبینین مثلا دفتر اینا فرق داره و ترجیح میدید از اینا بخرین...

لوازم برقی: سه راهی برق، تبدیل دو شاخ برق با توجه به کشور مقصد، موبایل و شارژر و ملحقات، دوربین عکاسی، رم ریدر، نوت بوک و ملحقات با کلیه سی دی های راه انداز، سی دی های نرم افزار (تو اینترنت همه چیز هست)، هدست (همراه با میکروفن)، هارد اکسترنال، فلش مموری، لامپ پر نور (پیدا نمیشه این جا)، قفل دوچرخه، اتو، سشوار

لباس: نخ و سوزن و سنجاق، کت و شلوار، شلوار جین و پارچه ای، کاپشن گرم یک دست، کاپشن سبک (پائیزه) یا کت تک سبک، پالتو و یا بارانی، پیراهن، جوراب پشمی گرم، بوت ضد آب، کتانی سبک و کفش رسمی، واکس آماده واسه کفش(در اکثر کشورا نیاز نمیشه)، دمپایی، دستکش، کلاه، شال گردن، چتر تاشو، کیف جیبی (حتما قسمتی برای گذاشتن سکه داشته باشه)، لباس زیر، جوراب، حوله بزرگ و کوچک، مایو شنا، کمربند، تی شرت، لباس ورزشی، عینک و کلاه آفتابی، عینک طبی (نسخه عینک رو هم همراه داشته باشید)، چوب لباسی، مچ بند

آشپزخانه: قاشق چوبی، سفره پلاستیکی، دستگیره، دم کنی، فلاسک، لیوان، کاسه، بشقاب، چنگال و قاشق، چاقو های گوناگون (داخل هواپیما نبرید)، رنده، گوشکوب، صافی، سینی، اسکاچ، دمکنی، فندک، درب باز کن (هم کنسروی هم بطری)، پلاستیک فریزر، پلاستیک فریزر زیپ دار یا وکیوم، قابلمه تفلون (مناسب برای پختن و سرخ کردن)، کتری برقی، دستکش آشپزخانه، دستکش یک بار مصرف
* توجه کنید بعضی خانه ها وسایل اولیه را دارند...

بهداشتی: قرص و داروی مجاز (از پزشک نسخه بگیرید)، بتادین (پوویدون آیوداین)، کرم های مورد نیاز، پرونده پزشکی (اگر بیماری خاصی دارید)، چکآپ دندانپزشکی و عکس رادیولوژی دندان، چسب زخم، دستمال‌کاغذی، پنبه، مسواک، خمیر و نخ دندان، لوازم اصلاح (تیغ - خودتراش) و آرایش، ناخن گیر و سوهان، اسپری و عطر (تو کیف یا کوله همراهتون داخل هواپیما نذارین)، دستمال مرطوب، آفتابه یا پارچ آب کوچک
خوراکی: راستش همه چیز هست: برنج، عدس، لپه، گلاب (Rose Water)، انواع حبوبات، آجیل، گردو، پودر نارگیل، آرد، زعفران، رب، نشاسته، ادویه جات، کشمش، چای خشک و ..... این موارد را به راحتی می توانید در سوپرمارکت ها و مغازه های پاکستانی، ترک و عرب که همه جا هستند پیدا کنید.
 اما برای پیدا کردن این موارد (احتمالا) نیاز به مغازه های ایرانی که معمولا در اکثر شهرای بزرگ هستند دارید: سماق (تا الان لازمم نشده برم دنبالشون شاید بشه تو مغازه های غیر ایرانی هم پیداشون کرد)، هل (بعد نوشت:در سوپر مارکت دیده شد!!!)، زردچوبه (در مغازه پاکستانی و در سوپر مارکت دیده شد)، زرشک، نبات، آلو بخارا (بعد نوشت: در مغازه پاکستانی ها با کیفیت پایینتر دیده شد)، لیمو عمانی (مغازه عرب ها هم ممکنه گیر بیاد)، گرد لیمو، رب انار، آبغوره، زیره (بعد نوشت: موجود)، کشک، سبزی خشک، لواشک، رشته آش

*ولی سوهان، گز، شیرینیجات، سوسیس، کالباس و ... را نمیشه اینجا پیدا کرد البته از نوع ایرانیش (درصورت نبود مغازه ایرانی یا افغان)
** همه چی اینجا هست ولی گرونتر و گاهی کیفیت پایینتر...