ستاره مسافر
این وبلاگ داستان پسری است که دوست داشت تاثیر گذار و متفاوت باشه، به همین خاطر تصمیم گرفت ...ستاره مسافر
این وبلاگ داستان پسری است که دوست داشت تاثیر گذار و متفاوت باشه، به همین خاطر تصمیم گرفت ...درباره من
دوستان سلام ، من زی هستم هم اکنون مشغول تحصیل در کشور هلندم و خاطرات و تجربیاتم را در وبلاگ ستاره مسافر با شما به اشتراک می گذارم.
ادامه...
جهان سوم کجاست؟
جهان سوم جایی است که مسلما این جا نیست!
جهان سوم جایی است که همه به دنبال ساختن بزرگترین آسمان خراش هستند! فقط بخاطر این که به طولش افتخار کنند!
جهان سوم جایی است که هنگام چراغ قرمز راننده ها روی خط عابر پارک می کنند و عابرین هم هر وقت تصمیم بگیرند می توانند وارد خیابان شوند.
جهان سوم جایی است که تمام اولین ها، درازترین ها و بزرگترین ها در آن واقع شده است.
جهان سوم جایی است که همه بهترینند و درک بهتری از خدا، دین و اصول اخلاقی دارند.
جهان سوم جایی است که فقط هنر دست آن ها است و بس.
جهان سوم جایی است که مهمترین وظیفه مدیرگروه دانشگاه های آن زیاد و کم کردن سقف واحدهای درسیست! تازه مصیبت اینه که تمام عمر استاد دنبال اینه که مدیرگروه شه!
جهان سوم جایی است که همه به دنبال ساختن اولین و بزرگترین هستند! اصلا هم مهم نیست به درد می خورد یا نه! ولی مهمه که اولین بادکنک دیجیتال یا درازترین هویج پلاستیکی را تو بسازی!
جهان سوم جایی است که با جایگزینی سازه ها و وسایل به ظاهر قدیمی با نو خیال می کنند که پیشرفت کرده اند!
جهان سوم جایی است که هنوز هیچ فردی علت وجود چراغ زرد را متوجه نشده است.
جهان سوم جایی است که برای ورود به گناه نذر می کنند!
جهان سوم جایی است که وطن پرستان آن بهترین نژاد خلق شده و دینداران آن بهترین پیروان خدا هستند.
جهان سوم جایی است که می توان حتی بدون یک بار مطالعه کتاب های دینی هزار تفسیر از آن ارایه داد!
جهان سوم جایی است که مردمانش هیچ وقت علت مشکلات را، خود نمی دانند (همیشه بقیه مقصرند).
جهان سوم جایی است که همه ادعا دارند که صادقند ولی اعتقاد دارند همیشه نمی توان راست گفت!
جهان سوم جایی است که همه متمدن و دارای فرهنگ صد هزار ساله اند ولی هنوز بلد نیستن از بوق ماشین درست استفاده کنند.
جهان سوم جایی است که مالیات دادن پول زور است!
جهان سوم جایی است که مردامنش دیگران را دزد می پندارند.
جهان سوم جایی است که تعداد مدیران بیشتر از کارمندان، کارگران و ... است.
جهان سوم جایی است که مردمان آن نمی دانند پیاده روی، دوچرخه سواری و گذراندن وقت با خانواده تفریح محسوب می شود.
جهان سوم جایی است که مردمان آن هر شب به اندازه یک ماه جهان اولی ها زباله تولید می شود.
جهان سوم جایی است که به دو بخش کلی پایتخت و شهرستان تقسیم شده است.
جهان سوم جایی است که همه مردمانش فکر می کنند که به بهشت می روند.
جهان سوم جایی است که کودکان متولد می شوند تا آرزوهای پدر و مادرشان را محقق کنند!
جهان سوم جایی است که مردم همیشه به دنبال پارتی هستند با این که توکلشون به خداست.
جهان سوم جایی است که هر جا کم میارن اونجارو سیمان می کنند!
جهان سوم جایی است که روشنفکران آن بازیگران آن هستند!
جهان سوم جایی است که مردمش تو سالن مطالعه می خوابند، تو پارک درس می خوانند و تو محل کار بازی می کنند .
جهان سوم جایی است که کسی به فکرش نمی رسد که می شود پیاده هم راه رفت!
جهان سوم جایی است که برای دیرکرد وام هزارتومانی باید به زندان بروی ولی برای پس ندادن وام میلیاردی به عنوان فعال اقتصادی از شما تقدیر می شود.
جهان سوم جایی است که فقط به اقتضای مسئولیت پدر و آشنایت می توانی موقعیت مالی و اجتماعی پیدا می کنی!
جهان سوم جایی است که مردمانش فکر می کنند با تنتاک می توان لاغر شد!
جهان سوم جایی است که کلا خوش می گذره!
جهان سوم جایی است که هرکس دکتر و مهندس می شود مقام علمیش با انیشتین و مقام معنویش با اولیا خدا برابری می کند!
جهان سوم جایی است که همیشه جنس خارجی بهتر است، حالا چه آدم باشد چه خیار! در جهان سوم دانشجوی دانشگاه گردو آباد خارج در استخدام شدن جلوتر از دانشجوی نخبه خارج درس نخوانده است.
جهان سوم جایی است که وقتی صحبت از فرهنگ رانندگی می شود همه اعلام می کنند که رانندگی مردم بد است، ولی هیچ وقت این مردم معلوم نمی شود چه کسانی هستند!
جهان سوم جایی است که اگر به دیگران خدمت کنی دیوانه و اگر در کلاس درس بیشتر وقت بگذاری بی کار محسوب می شوی.
جهان سوم جایی است که مردمش به فکر "آمدنِ" یک روز خوب هستند، نه "آوردنش"...!
و خلاصه به قول دکتر حسابی جهان سوم جایی است که هر کس بخواهد مملکتش را آباد کند خانه اش خراب می شود و هر کس بخواهد خانه اش آباد باشد باید در تخریب مملکتش بکوشد.
معنای نمره ریدینگ تافل
سوالات پذیرش تحصیلی
در بخش سوالات پذیرش سعی می کنم بخشی از سوالات دوستان را که بصورت خصوصی از من می پرسند، همراه با پاسخ (نظر شخصی خودم شاید کاملا غلط باشه، ولی نظر پیشنهادی من هستش) در این جا بنویسم تا شاید برای سایر خوانندگان نیز با شرایط مشابه مفید باشد.
سوال: من امسال فرصت اپلای برای امریکا رو به دلیل نداشتن نمره جی ار ای از دست دادم و خیلی ناگهانی به پیشنهاد یکی از دوستانم به فکر اپلای کردن برای کشور ایتالیا برای مدرک مجدد فوق لیسانس افتادم تا بتونم شانس پذیرشم از دانشگاه های خیلی خوب امریکا افزایش بدم. ممنون می شم اگه راهنماییم کنید.
برای پاسخ به سوالتون این مهمه که بدونید هدفتون از رفتن چیه؟ مثلا درسه، اقامته، سرگرمیه و ... اصلا چرا آمریکا؟ سابقه درسی قبلیتون چیه؟ معدلتون خوبه؟ دانشگاهتون چیه یا رشتتون چیه؟ چقدر دوست دارید هزینه کنید؟ تازه من اینارو بدونم که نمی توتم یه فرمول بدم، چون زندگی هرکس با بقیه متفاوته!!!
اما خلاصه، با توجه به اطلاعات کلی من هم اطلاعات کلی میدم. اول از ایتالیا شروع می کنم. ایتالیا کشوریه که دارای دانشگاه های خوبیه (حداقل از نظر رنکینگ) مثلا اگر از بعضی دنشگاه ها مثل میلان با معدل بالا فارغ بشید خیلی میتونه تاثیر + برای آینده داشته باشه، البته شاید اینجا هم ارشد بخونید و معدل بالا کسب کنید همین کارکرد را داشته باشه!!!! در ضمن ایتالیا کشوری هست که کلا موزه است، با توجه به تجربه سفرم می گم... همه چی قدمیه، امکان کارم زیاد نیست، منظورم اینه که شرایط اقتصادی درستی ندارند (و زبان ایتالیایی). در مورد هزینه هم ارزونه و میشه بورس های جهان سوم را گرفت. امکانش هست به کشورهای دیگه سفر کرد و حتی به ایرانم رفت و آمد کرد (از نظر مکانی خوب). دانشگاهاش به همه پذیرش میدن سفارت هم معمولا به همه ویزا می ده و ...
درضمن اگر الان جی آر ای نمی تونید بدیدGRE iBT بدید هر ماه داره برگزار میشه تو سنجش، تازه ترم پاییز را بر فرض اگر از دست داده باشید ترم بهار اقدام کنید. اما فرض می کنیم امسال به هر دلیلی به جی آر ای نمی رسید. به نظرم هر چیزی که دوست دارید انجام بدید زیاد به فکر نقشه کشیدن و اما و اگر نباشید اگر عشق آمریکا هستید (فهمیدنش سخته، چون واقعیت با خیالات و تصورات متفاوته) سریعتر برید آمریکا اگر نه دوست دارین آروم آروم برین جلو اروپارو هم ببنید، خوب ایتالیام می تونه خوب باشه فقط فکر نکنید برین ایتالیا دیگه رو هوا می برنتون... و خیلی اما و اگرها که با توجه به اطلاعات ناقص شما دقیق نمیشه نظری داد. مثلا الان شما سال بعد برای آمریکا اقدام کنید یک سال عقب میفتید ولی یک فوق لیسانس دیگه حداقل دو سال عقبتون میندازه و یا اگر هدفتون از رفتن به آمریکا فقط موندنه، مهم نیست که چه دانشگاهی پذیرش می گیرید و یا معدلتون چنده و بهتره خودتون را سریعتر برسونید به اونجا. راستی همه از امریکا پذیرش میگیرن (سالانه 15000 دانشجو دارن میرن اونجا) فکر نکنید هرکی میره نابغست!!!!!! فقط اسم و رنک دانشگاه و بورسشون فرق داره!!!!! خلاصه این که ببینید چی میخواین... (البته من با ارشد مجدد در وضعیت شما موافق نیستم)
کلاس تافل یا کتاب تافل؟
در مورد این مورد که برای تافل بهتر بریم کلاس یا خودمون بخونیم به نظرم بهتر به خصوصیات اخلاقیتون توجه کنید اگر خودتون می خونید که ماشائ الله منابع و فیلمای آموزشی فراوان هستن همچنین میشه به جرات گفت در ایران! مدرس واقعی تافل نیست (تعدادشون به یک دستم نمی رسه)، منظورم اینه که کسی نیست واقعا از تافل و تکنیکاش سر در بیاره، کتاب ها را خونده، مقایسه و خلاصه کرده باشه و از همه مهمتر آزمون داده باشه اکثرا همه آیلتس درس میدن و به واسطه اون تافلم تدریس می کنند (یعنی یک کتاب را باز می کنند و از روی اون تدریس می کنند حلا یکی مسترینگ را انتخاب می کنه، یکی تامسون و یکی کرکینگ) حالا نمی گم استاد سواد نداره نه شاید استاد خوبی از نظر دانش باشه و یا حتی تو آیلتس معروف باشه ولی شما نیاز به تکنیک ها دارید و بخاطر همین دارین میرین کلاس! مثلا تو رایتینگ استاد چون فکر می کنه مثل آیلتسه، تاکید می کنه زیاد ننویسید (تافل عملا برعکسه) و تو رایتینگ اول هم میگه بارونز را کار کنید که کلا فرمتش اوت هستش و یا از اونجایی که فرمت سوال اول رایتینگ تافل (اینتگریتد) ثابت هستش، تمپلیت و آموزش نباید نصف جلسه بیشتر طول بکشه ولی میان چند جلسه وقتتون را به فرمتای مسخره تلف می کنند! تو اسپیکینگ اینتگریتد کتابای تو بازار را کار می کنند که همه غیر استانداردند و جز نا امیدی برای دانشجو چیز دیگری ندارند، تو ریدینگ و لسنینگ اصلا نمی دونند سوال لانگ چیه و بجای این که بیان سوالات تی پی اُ را کار کنند با متن کتاب های مسخره که هیچ کدوم مورد تایید ETS نیستن و فقط انتشاراتشون معروفه وقتتون را تلف می کنند (چقدر طولانی شد!!! دلم پره انگار). خوب بر گردیم به موضوع! خلاصه حرفم اینه که اگر خودتون بخونید چیزی را از دست نمی دهید ولی خوبی کلاس اینه که میرید تو جو امتحان و با بچه ها تبادل نظر می کنید که به نظرم مفیده و هم ناخودآگاه فشاری برای درس خوندن (بعضیا مثل من خودشون اصلا درس نمی خونند) همان طور که در متن های خیلی گذشته اشاره کردم بهتر برای تافل بجای کلاس آموزشی کلاس برای تمرین مهارت ها برید (البته اگه خودتون می خونید) یعنی مثلا رایتینگ بنویسید و استاد براتون رفع اشکال کنه. در آخر هم سعی کنید واقعا (نه کتابا) به سطح اینترمدیت رسیده باشید و بعد برای تافل تلاش کنید تا بتونید کمینه (مینیمم) مرسوم در دانشگاه ها (هشتاد) را بگیرید و گرنه به سراغ آیلتس بروید (چون شش در دسترس تره تا هشتاد).
***این روزا کمتر می نویسم چون هم سرم خیلی شلوغه (چه زمانی و چه فکری) و هم موضوعات برام تموم شده، چون فکر می کنم تمام موارد اصلی مربوط به آزمون تافل و پذیرش را بررسی کردم ( حداقل نود درصدشون) و ذهنم از سوال خالیه.