خوب دیگه وقتی متقاضی برای رفتن زیاد باشه، یک سری موسسه باید تشکیل بشه تا به بچه ها برای رفتن کمک کنه! حالا سوال اینجاست آیا این موسسات واقعا کمک میکنند؟! من اول خودم با این بنگاه های اعزام دانشجو کاملا مخالف بودم! ولی بعد مدتی نظرم عوض شد! من یک روز با اصرار دوستم به چند تا از این موسسه ها مراجعه کردیم تا از کارشون و قیمتاشون سر در بیاریم! کلا اینطوری که فهمیدم برای هر کشور ۱۰۰۰ واحد پولیشو میگرفتن تا پذیرش بگیرن درضمن برای آمریکا ۱۵۰۰ واحد پولی البته هر چی میخواستن میگرفتن و تخفیفم میدادن!

من اول فکر میکردم کل هزینه های نوشتن رزومه، انگیزه نامه، پست و ترجمه با اوناست و حتی شاید برای زبانتم برنامه بدن ولی تازه فهمیدم برای همهٔ اینا متاسفانه پول جدایی گرفته میشه! و این دوستان تقریبا کاری نمیکنند! دوستانی که تجربه اپلای را دارند میدونند خیلی از دانشگاه ها اصلا هزینهٔ اپلای ندارن و تو باید آنلاین مدارک را پر کنی و حتی دیده شده بعضی از پذیرشا ۱۰ دقیقه ای میاد! یعنی این دوستان زحمتکش برای هر کسی کلا شاید۲ ساعت وقت میذارند و اینقدر درآمد نجومیی دارند! اول کلی صفت به این دوستان که هدف اصلیشون بی شک تعالیه علم و دانش این مملکته نسبت میدادم! تا این که با کسانی که به این مکان ها مراجعه میکردند بیشتر آشنا شدم! متوجه شدم دو گروه اصلی به این موسسات مراجعه میکنند گروه اول فکر میکنند پذیرش گرفتن سخته و این موسسات حتما تجربه و رابطهٔ خاصی دارند که کارشون را راه میندازند ولی خبر ندارند پذیرش گرفتن از بعضی جاها آسان تر از خریده روزنامه هستش! یک گروه دیگم هستن واقعا حوصلهٔ این کارا رو ندارند و واقعا زورشون میاد رایانامشون را باز کنند چه برسه به پر کردن فرم آنلاین! خوب من فقط میتونم امیدوار باشم افرادی که به این دو دسته تعلق دارند و به این جاها مراجعه میکنند از نوع پولدارش باشند که این پولا براشون چیزی نباشه و یک جورایی کارشون کمک به اقتصاد کشورمون باشه! بعد از این اتفاقات بود که من و دوستم به این فکر افتادیم بریم ما هم به خلق کمک کنیم (البته به کشورخیانت با فراری دادن مغزها!) با خودم فکر میکردم من نصف اینا بگیرم به طرف قول میدم براش علاوه بر اینکه رزومه و انگیزه نامه مینویسم برنامه برای زبانشم میدم، تازه براش ۱۰ تا پذیرش میگیرم! جلو هم رفتیم ولی دیگه دیدم که مسئولیت داره و منم معلوم نیست ساله دیگه کجام، بخاطر همین پیگیری نکردم(ولی کلی برنامه تو ذهنم بود و هست که به علته تتنبلی اجرا نشد! البته این اپلای هم ذهن آدم را سخت درگیر میکنه) در آخر هم داستان رفتن خودم را به یکی از این مراکز خدمت رسان به فرهنگ و علم مینویسم!
بریم!؟ کجا؟ یکی از همین موسسات دانشجو! میدونی کجان؟ اره بیا بریم دیگه! باشه بریم. پس میام دنبالت! بهتر، پس بیا سریعتر.

این موسسه در یکی از بهترین نقطههای شهر قرار داشت! تا موسسه را دیدم چشام ۴ تا شد دیدم طرف یک خونهٔ بزرگ و ویلایی را کرده موسسه! گفتم شاید یک اتاقشه و بقیش خونشه ولی وقتی رفتیم تو دیدم اونجا یک دنیای دیگه هستش که ما ازش بی خبریم! ما رو فرستاد به یکی ازاتاقای طبقه بالا که فرم پر کنیم بعد ۱۰ دقیقه هم یک خانوم برای مشورت اومد.
سلام خوش آمدین! مقصدتون کجاست؟ همانطور که نوشتیم آمریکا! (البته راستش همین را فقط درست نوشتیم و بقیه اطلآعاتمون غیر حقیقی بود، دوستم گفت اینجوری پر کنیم که بعدا هر روز بهمون زنگ نزنند، البته من روم نشد و شمارهٔ موبایلم را درست دادم، ولی اونام زنگ نزدن، مشخص سرشون واقعا شلوغه شایدم فهمیدن ما مشتریهای هدف نیستیم) خوب سوالاتتون را بپرسین؟ میخواستیم ببینیم شما برامون چه کارا میکنید؟ ما انقدر تومن نفری ازتون میگیریم ولی اگه دوتایی بیاین تخفیف میدیم! خانوم رزومه چی؟ گفت اون را باید جدا پول بدین! یعنیچقدر؟ راستش نمیدونم آقای دکتر از تهران اومدن مینویسن (هنوز برام سوال که تهران چه ربطی به رزومه داره) گفتم خانوم حدودی خوب! گفت هر کدوم را بنویسن ۱۰۰ دلار میگیرن! (دستشون درد نکنه). بچهها اگرم مقالهٔ ISI هم خواستین کمکتون میکنیم! خوب خانوم چند تا پذیرش میگیرین؟ (از اینجا به بعدش را دقیق یادم نیست) به نظرم گفت ۳ تا ولی فقط پول آنلاین یکیش با ماست! اگرم پذیرش اضافه بخواین به ازای هر پذیرش اضافه ۳۰۰ تومن دیگه باید بدین (بازم دستشون درد نکنه!) حالا یادم رفت بپرسم دلار را با ارز مرجع حساب میکنید یا مبادلهای یا بازار آزاد! در نهایت هم انگشت به دهان اومدیم بیرون! (البته راستش به دو جای دیگم سر زدیم)
راستش این طرف حرفاش از نظر من و دوستم خیلی خنده دار بود ولی خیلیا به حرفای این موسسات اعتماد میکنند و لذت میبرند! البته شایدم چون بعد اپلای رفتیم موسسه حرفاش مسخره اومد! احتمالشم هست (معما چو حل گشت آسان شود)! ولی دوستان به نظرتون آیا کسی که نتونه برای خودش پذیرش بگیره میتونه در یک کشور خارجی با یک زبان بیگانه مشکلاتشو حل کنه و از پس زندگی بر بیاد؟
آزمون تافل TOEFL (یا آیلتس IELTS) که به نظرم نمرش را نداشته باشی کلا نباید منتظر خبرای خوشی باشی! و بلعکس اگر نمرهٔ زبان خیلی بالا بگیری باید ان شاء الله منتظر خبرای خوب باشی! یک استاد آمریکایی به من میگفت نمرهٔ زبان، از دیده بیشتر استاد های آمریکایی مدرک دومته البته من برام بیشتر دانش دانشجو مهمه! حالا حتما میشنوید که زبان مینیمم هستش که باید بیارید ولی دوستان زیاد باور نکنید (البته قانون کلی نیست) خیلی مهمه خیلی خیلی!!! بخاطر همین به همه میگم اگر از دیروز هم زبان خوندن را شروع کنی بازم دیره، شایدم خیلی دیر (کاش میشد درک کنید که چقدر زبان مهمه)! چون هم اثر خیلی مستقیم تو پذیرش (با بورس) داره و هم اگه زبانتون خوب باشه کلی فرصت هستش که میتونید شانستونو در آن امتحان کنید (کوچکترینش پیدا کردنه استاده).

حالا نمرهٔ GRE مهمتره یا نمرهٔ زبانتون!؟ بی شک نمرهٔ زبان! اصلا شما GRE را کامل بشو تا اینو نداشته باشی ریجکت شده فرض میشی! پس الویت اول تافل باشه بعد بقیه آزمون ها! در مقطع دکترا که من نمونه ای را ندیدم تا بتونم نظر بدم ولی در ارشد یکی از مهم ترین عوامل تاثیر گذار در پذیرش و مخصوصاً فاند، همین نمرهٔ زبانه! پس لطفا چون نتونستین نمرهٔ خوب بگیرید، نگین فقط یک مینیمه! حالا نمیگم چون کم شدین پذیرش و فاند نمیگیرین! دارم اینارو میگم که از الان روش خوب کار کنید تا فرصتی را از دست ندین! پس الان هدفتونو بذارین حداقل ۹۵ که اگر بره بالای ۱۰۰ عالیه. خودم البته اینارو بعد یک سال فهمیدم و متاسفانه نمرهٔ خوبی هم نگرفتم، هر چند همون موقع ها با یکی در کتابخانه آشنا شده بودم که سال قبلش از GRE نمرهٔ خوبی گرفته بود ولی به علت نمرهٔ کمه TOEFL نتونسته بود اپلای کنه! به منم هی میگفت انقدر وقت نذار روی GRE جناب زی! ولی من هم باید مثل بقیه خودم تجربه میکردم تا بفهمم واقعیت چیه (متاسفانه)! حالا من فهمیدم به شما میگم شما گوش میدید ولی باور نمیکنید تا خودتون لمسش کنید! و این چرخه ادامه دارد....
الان واقعا پشیمونم که چرا زودتر شروع به نوشتن نکردم! چون خیلی از موارد مهم که به درد بقیه میخورده را کلا یادم رفته! از همه مهمتر دوست داشتم نظرات و ایدههای یک سال پیشم را مینوشتم تا ببینید بعد یک سال آدم چی فکر میکنه و چی میشه! مثلا چیزایی که فکر میکردی مهمه و بر پایه اونا برنامه ریزی میکردی ولی بعده یک سال میفهمی اونا اصلا مهم نبودن! و خیلیاشون اصلا یادت نیست چی بودن! برای خودم هم جالب بود که ببینم چقدر نظراتم تغییر کرده!

نکتهٔ دیگه هم اینه که همیشه فکر میکنی همه چیز را در نظر گرفتی ولی همیشه یک عامل هست که در نظر نمیگیری (تازه اگه خدا را درنظر گرفته باشی! که بدون اون میشه حداقل دو عامل)! بخاطر همینه که نباید فقط یک جا و یک شاخه (رشته) را در نظر بگیری و به قول یک استادی باید تورت را همه جا پهن کنی (در هر رشته + در هر مقطع + در هر مکان)، تا هرکدوم بهتر بود انتخابش کنی! ولی همان طورکه خودمون میدونیم، گاهی نه تنها به حرفای بقیه گوش نمیدیم، حتی به وجدان آگاهه خودمون هم اجازه نمیدیم، درون ما تغییری ایجاد کنه و فکر میکنیم بقیه اشتباه میکنند و ما بی شک درست میگیم! به خاطره همین هم بر پایه موارد نادرست برای آیندمون تصمیم میگیریم، که دیگه تکلیف این تصمیم روشنه!!
در کل همیشه بهتر آدم در تصمیم گیری هیچ فرصتی را از دست نده، چون نه از آینده خبر داره و نه از شرایط آینده! خودمونم که هر لحظه تغییر میکنیم، چه برسه به بیرونمون! از همه بدترهم اینه که، آرمان هایی که داریم براشون تلاش میکنیم گاهی اصلا آرمان نیست و بعد یک سال فراموش میشن.....
اول از همه بگم که درمجموع تافل TOEFL و جی آر ای GRE آزمون های استانداردی هستند و تقریبا در محیط آزمون همه چی مناسب هستش، پس خیالتون از این چیزا راحت و فقط بشینید درستون را بخونید.
من که فکر میکردم تعداد شرکت کننده های این آزمون زیاد نیست ولی خیلی خیلی زیاده، شاید چندین هزار نفر در هر آزمون (البته تو آزمون مهر که اینطور بود)، نکته دیگه هم اینه که آزمون دیرتر از اون وقتی که گفته بودن شروع شد که کلی حوصلهٔ همه سررفت (پس اگه خواب موندین یا توی ترافیک تهران گیر کردین خودتونو به آزمون برسونید)، در ضمن گفته بودن موبایل نیارید ولی اصلا چک نمیکنند! فقط تا دلتون بخواد آقاهه التماس میکنه خاموش باشه استفاده نکنید که از بس که میگه خندتون میگیره، هرچند که بازم سر آزمون بعضیا گوشیشون زنگ میخوره! درضمن تاکید میکنم که در خونه، خودتونو سبک بفرمایید چون اونجا کیلومترها صف تشکیل میشه! هرچند این اجتناب نآپذیره چه بخواین چه نخواین باید برین تو صف تا با همهٔ جاهای ساختمون آشنا بشین!

اگرم درس نخوندین و یا وقت نکردین مطالب رایتینگ را مرور کنین اصلا خجالت نکشین خیلیا تا آخرین لحظه دارند کلمه حفظ میکنند. راستی به فکر مداد و پاکن اونا نباشید و خودتون تعدادی مداد و پاکن ببرید.
هنگام آزمون
باید حتما حتما خودتون را برای ۴ ساعت نشستن پشت یه میز کوچیک وتکون نخوردن آماده کنید (خودم بعده آزمون پاهام کلا خشک شده بودن و راست نمیشدن) حتی بعضی وقتا نمیزارن برین به آرامش برسین! که این برای بعضیا مشکل ساز شده بود (دیگه خودتون میدونید تو اون وضعیت آدم کاراییشو از دست میده) چون آزمون خیلی سریع میره جلو و اصلا نمیفهمی چطور تموم شده وهمش داری فکر میکنی! پس شکلات و آب (خیلی نخورید که نرید تو صف) همراتون باشه به نظر من به دردتون میخوره البته نه شکلاتی که برگتون را کثیف کنه و به دندوناتون بچسبه! سعی کنید هرقسمت را در وقته خودش جواب بدین (دوستم حتی تو قسمت ریاضی پارت اول را زودتر تمام کرده بود رفته بود سراغ ۲۵ تا دوم مراقبه فهمیده بود و مجبورش کرده بود جوابا رو پاک کنه بعدشم بیچاره را انقدر ترسونده بود که کلا ازمونش را خراب کرده بود) راستی وسط آزمون هم میان کارت ورود به جلستون را جمع میکنند و شاید اونجا تازه خودتون راچک کنند، یک نفر هم از پشت بلندگو وقتو همش اعلام میکنه و تا می تونه حرف میزنه!
*** یک سری مطلب مثل اسم و فامیل و آدرس و محل دریافته کارنامه کاغذی (هر جا بنویسین میره سنجش) باید رو دفترچه نوشته بشه که آقاهه کمک میکنه.
بعد آزمون
در حالی که به احتمال زیاد وقت کم آوردی و وقت یهوتموم شده، باید برین بیرون که در مسیرم این جور حرفا شنیده میشه: خیلیا دارن میگن وقتش کم بود بعد یکم جلوتر بچه ها بیدقتیشون یادشون میاد و بعضیام فکر میکنند اصلا غلط ندارند (ولی وقتی نتایج میاد فقط ۱۰ تا سوال ریاضی غلط دارند) و گروهیم مجدد میرن تو صف! راستی ماشین حسابتون را میتونید بردارین (پس بردارین و اگه خودتون نمیخاین به بقیه که آزمون دارند بدین تا تمرین کنند) یه کاغذم (برچسب) رو صندلی هست که اونم بردارین.

شب آزمون
خدا رو کلی شکر میکنید که این آزمون را دادید و یکی از مراحل سخته اپلای را رد کردین، ولی نمیدونید که این آزمون یکی از مراحل آسان و اولیه در مراحله اپلای هستش!!!!!
آزمون جی آر ای GRE امتحانی که پشتش شایعه خیلی زیاده!
اول از همه بگم که اگر میخواین واقعا شاخشو بشکونید واقعا باید مطالعه کنید، وقت بذارین و تلاش کنید، مثل تافل نیست که اگر زبانتون خوب باشه بشه با یک ماه جمعش کرد. به نظرم برای یه نمرهٔ خیلی خوب که به نظرم از ۱۲۰۰ شروع میشه باید حدود ۶ ماه واقعا خوب وقت بذارین.
همین طور که میدونید این آزمون از سه بخش رایتینگ، ریاضی و وربال تشکیل شده که معمولا این طور میگن که ریاضی همهٔ ایرانیا خوب میشه و وربال، هیچکی نمیتونه نمره بیاره حتی اگر آمریکایی باشی و در مورد رایتینگ هم که اصلا مهم نیست!
۱- در مورد شایعات بخش نوشتار:
این قسمت تحلیل منطقی و هوش شما رو میسنجه که ما برادران و خواهران ایرانی از هوش کافی برای این قسمت برخورداریم ولی متاسفانه نمیتونیم تحلیل منطقی از این قسمت داشته باشیم و همیشه نمرمون زیر نرم قرار میگیره. اینم که دیگه ریشه در منطقی بودنمون و نگاه به دنیا اطرافمون داره، درضمن به نظرم حتی اگر نمرهٔ خوبیم درتافل بگیری بازم تا منطقی صحبت نکنی به جایی نمیرسی و درحد سه که همه میشن میشی و یا حداکثر سه و نیم! پس در این قسمت نه حقمون را خوردن و نه بدشانسی بوده! همش بر میگرد به منطقه خودمون. وقتی داری این قسمتو کار میکنی دیدت به همه چی عوض میشه و میفهمی چقدر حرفامون از نظر منطقی اشتباهه!
۲- بخش وربالی که اصلا نمیشه نمره گرفت:
مطمئن باشید بدون شک میشه گرفت! تا نمرهٔ ۴۰۰ راحت میشه گرفت (البته اگر بخونید) معمولا وقتی دارین در مورد این آزمون تحقیق میکنید، میگن: این قسمتو نخون! یا خوندن نخوندنش اثری نداره! ولی من تا الان ندیدم کسی بخونه و نمره نگیره، حداقل در آزمون جدید اینجوریه. پس در آزمون جدید به فکر تقلب و شانسی زدن همهٔ سوالات نباشید، مطمئن باشید که میتونید پس شانستونو از دست ندین. در ضمن در آزمون جدید به دنبال کلمات عجیب نباشید، بیشتر خواهشا سعی کنید بخونید و ببینید که به نظرم تاثیرش از حفظ کردن در آزمون جدید بیشتره. من کلی کلمه از کتابای مختلف حفظ کردم که اصلا به دردنخورد.
آخرین شایعه در مورد بخش کلمات به نظرم خواندن کتاب ۱۱۰۰ هستش! یک نفر رفته آزمون داده و نمرهٔ کامل گرفته، از طرف میپرسن چی خوندی این کتابو معرفی کرده! حالا مثلا اگر کتاب شازده کوچولو را هم میخوند بازم کامل میزده! البته این کتاب نمیگم بده (کلمات اضافی زیاد داره) ولی فکر نکنید اینو بخونید تمومه! تمرین از کلمه حفظ کردن در آزمون جدید مهمتر هستش (البته من خودم کتاب وربال ادونتیج را ترجیح می دادم).
۳- شایعات بخش شیرین ریاضی که همه نمرهٔ کامل میگیرن!
اینم از اون حرفا هستش، حداقل در آزمون جدید که این طوری نیستش! برای اکثریت اینطوریه که نخونی نمریه کامل نمیگیری، قانونم که برای اکثریت مینویسن، معمولا نمرهٔ بچه ها از بی دقتی و وقت کم آوردن کم میشه، پس حتما باید تمرین کرد و با اصطلاحات کامل آشنا شد چون اونجا وقته فکر کردن نداری درضمن ماشین حساباشم کوچولوی! اذیت میکنه (قبل امتحان نمونشو گیر بیارین و باهاش کار کنین) گیر بچه ها هم بیشتر در امار و احتمال هستش (بچه های برق چون با ریاضیات بیشتر درگیرند کمتر اذیت میشند) همان طور که در ازمون جدید دیدم کمتر نمره خوب میگیرن پس باید حسابی تمرین کنین و وقت بذارین بدونید که با یک نمونه تست به جایی نمیرسین. در ضمن یادتون باشه یه سری سوالاتو اصلا گذاشتن که فقط وقت بیگرند و حتی سوال سر کاری که باعث بی دقتی بشه توش هست، تست بزنید دستتون میاد.
*** دوستان اینم بگم که معمولا آدم در جّو امتحان یه کارایی میکنه که بعد پشیمون میشه و بعد تازه میفهمه کار درست چی بوده، همین طور که من خودم به بقیه گوش نکردم شما هم تا خودتون تجربه نکنید نمیتونید این شایعات را باور نکنید، ولی لطفا بعد امتحان خودتون شایعه ساز نباشید.